Rob Ros:

Bijna 60 en zonder baan, wat nu? Deel 2

Een baan na 60

Rob Ros blikt in zijn blog terug op zijn eerste jaar in de WW. Wat is hem opgevallen en hoe ziet hij de toekomst?

Het eerste jaar WW zit erop. Het afgelopen jaar zijn mij in de ‘samenwerking’ met UWV enkele zaken opgevallen. Er gaan veel dingen goed, maar er zijn ook zeker aspecten die beter kunnen. Enkele voorbeelden:

1. Berichten box in werkmap:

De berichtenservice in de werkmap faciliteert het proces. Binnen 1 werkdag krijg je antwoord als je een vraag hebt. Wat jammer is, is dat steeds een andere behandelaar jouw vragen beantwoordt. Je bouwt op die manier geen band op met een vaste behandelaar die jouw dossier goed kent. Er is ook geen persoonlijk contact, alles gaat digitaal.

2. Na een half jaar….:

Als het eerste halfjaar voorbij is, komt er een brief van het UWV. Daarin wordt gewezen op het feit, dat je nu een half jaar in de WW zit en het moment is aangebroken, dat je je eisen wat betreft een nieuwe baan misschien wat moet bijstellen (lees: solliciteer vooral ook op vacatures onder jouw niveau!). Als je dat dan doet – ik deed dat ook al zonder aansporing vanuit het UWV – krijg je andere afwijzingen: dan ben je ineens “overgekwalificeerd”. 

 3. Financiële proces: 

Wat gelukkig wel erg goed gaat, is het financiële proces. Ik vul op dag 1 van de nieuwe maand mijn inkomstenopgave in (digitaal) en binnen enkele werkdagen staat het geld op de rekening. 

Wat nu ?

Dat is een vraag die ik mijzelf het afgelopen jaar veel gesteld heb. De reacties op deel 1 van mijn blog liegen er niet om: het zoeken naar een baan als je boven de 50 bent is een onderwerp dat veel lotgenoten bezighoudt. Heel veel begripvolle reacties, reacties van (h)erkenning, steunbetuigingen en een heel enkele negatieve reactie ertussen (daar valt niet aan te ontkomen). Duidelijk is geworden, dat veel mensen in een soortgelijke situatie zitten en er niet (gemakkelijk) in slagen een nieuwe baan te vinden. Ook is duidelijk geworden dat er 2 manieren zijn om hiermee om te gaan:

  1. Ga er in mee, doe je ding, solliciteer verplicht 4 keer omdat het nu eenmaal moet en blijf hopen dat er iets op je pad komt, voordat het geld niet meer komt …
  2. Of ga de barricades op, laat je stem horen en vraag waar het maar kan, aandacht voor deze problematiek. Probeer de ogen te openen bij de mensen die er invloed op hebben. De situatie is gewoon belachelijk: heel veel vacatures, werkgevers willen geen oudere werklozen in dienst nemen om welke reden dan ook, de AOW-leeftijd schuift steeds verder op en statistisch is vastgesteld dat je boven de 60 nog maar een kans van 3% hebt weer aan de slag te komen.

Ik kies uiteraard voor optie 2 en laat geen kans voorbij gaan aandacht voor deze kromme situatie te vragen. En verder? Omdat ik tijd en energie in overvloed heb, ga ik mijzelf nuttig maken en ga ik meedoen met de Gemeenteraadsverkiezingen in maart in mijn gemeente. Naast mijn vrijwilligerswerk nu ook de lokale politiek in. Ik heb er zin in!

Bent u werkzoekend en wilt u ook bloggen op Werkblad? Meld u dan aan via redactie.werkblad@uwv.nl.

Reageer op dit blog

CAPTCHA
Vink onderstaand hokje aan:

Reacties

beste Rob,

ik herken mezelf ook in de door jou beschreven punten in je blog.
Je bouwt geen enkele relatie op met het UWV, waardoor je beeld van het UWV (m.i.) niet erg positief is. Wat erg jammer is want je wilt graag ´persoonlijk´ geholpen worden, toch. Maar je wilt ook serieus genomen worden. Ik ben zelf 53 jaar en heb besloten de technische wereld waarin ik vanaf 1985 werkzaam ben geweest te laten voor wat het is. En mijn passie voor sport, begeleiding van mensen en fietsen na te jagen.
Ik heb nu een eerste parttime baan geaccepteerd als personal trainer in een Fit20 studio. En hopelijk vindt ik nog een andere parttime mogelijkheid als aanvulling op de 3 ochtenden die ik nu al aan het werk ben.

Ook wat betreft de ´dwang´ tot het accepteren van een baan wil ik graag voorblijven door continue op zoek te zijn naar iets wat bij mijn passie past. Ik wil namelijk kosten wat het kost voorkomen dat ik ik een wereld terecht kom die gewoon niet bij mij past. Dat zou gewoonweg niet goed voelen en enigszins minderwaardig zijn.

De betaling is idd erg vlot en goed geregeld, dat mag zeker gezegd worden. De schoorsteen dient ook te blijven roken. Want zaken als verzekeringen, hypotheek etc. gaan gewoon door, zonder pardon.

Hallo Rob,

Ik ben afgelopen 10 maart 60 jaar geworden en sinds 1 juli 2017 zonder betaald werk. Ook mij komen jouw verhaal en ervaringen bekend voor. Ik heb gelukkig wel van m'n 23ste tot m'n 48ste jaar achter elkaar bij eenzelfde baas op verschillende functies en locaties kunnen en mogen werken. En daardoor bleef het werk ook afwisselend. En vanaf m'n 48ste tot m'n 59ste gelukkig wel steeds weer, met onderbrekingen, betaald werk gekregen bij verschillende werkgevers, op contracten met verschillende uren. Achteraf kan ik zeggen dat het afwisselend en boeiend is geweest om min of meer door de omstandigheden ( geen werk meer, reorganisatie, etc. ) steeds weer wat anders te moeten doen. En ook weer steeds te worden aangenomen! Ondanks dat er steeds gezegd en aangenomen werd en wordt dat je als 50+-er moeilijk weer betaald werk krijgt, is het mij toch steeds weer gelukt. En daar ben ik trots op! En zo presenteer ik mij ook bij de sollicitaties die zijn geweest en nog gaan komen! Het halve volle glas benadrukken, en niet het halve lege glas! 60 klinkt en is al wel weer een stuk ouder dan 50, maar ik blijf geloven in de mogelijkheden! Hoewel ik ook wel zo realistisch ben dat leeftijd, des te ouder je wordt wel nog steeds heel vaak een reden is om iemand niet meer aan te nemen. Ik hoop dat er door de krapte op de arbeidsmarkt onder druk ook de kansen voor 60+-ers meer vloeibaar zullen worden. Ondertussen doe ik vrijwilligerswerk en andere leuke activiteiten waarbij ik mensen ontmoet, en kan ik mezelf gelukkig ook nog vermaken. Vraag: Is de uitslag van de raadsverkiezingen voor jou gunstig geweest? Word je raadslid?

Dit is zooooo herkenbaar Rob...
Na 1158 dagen (vrijwel contactloos) gesponsord te zijn door het uwv...ongeveer 250 sollicitatieactiviteiten verder....249 keer geen reactie of een afwijzing...1x een uitnodiging voor een gesprek wat niet doorging omdat ik toevallig net die ene week in egypte was....en 41 x een uitbetaling die strikt op tijd was..37 x een afwijzing met als reden...prima brief...maarandere kandidaten passen beter in ons team (oftewel u bent te oud)....heb ik ook veel voldoening gevonden in vrijwilligerswerk...

Werkgevers weten echt niet wat ze missen aan ervaring,arbeidsethos en wat dan ook van oudere werknemers.

Het uwv heeft mij zeer goed behandeld vwb het uitbetalen van mijn uitkering....maar dat is dan ook het enige wat ze voor mij gedaan hebben...ik vraag mij alleen af waarom daar zo'n grote instantie voor nodig is. Of doen ze nog meer? Wie t ervaren heeft mag het zeggen

Beste Rob, en zeer zeker ook de andere die reageren op deze blog. Ik heb natuurlijk geen idee in welke regio jij op zoek bent naar een baan. Toch wil ik graag mijn ervaring vanuit de andere kant delen. ik ben namelijk fulltime werkzaam bij een uitzendbureau. Voor ons heeft leeftijd, gelukkig, nog nooit een rol gespeeld. Iemand is goed in wat hij of zij kan, of is dat niet. Soms heb ik zelfs liever een bak levens - en werkervaring om bij mijn klant aan het werk te gaan. 1) omdat ik zeker weet dat ik kan bouwen op deze kandidaat. 2) omdat deze vaak ervaringen mee neemt waarvan de jeugd nog nooit heeft gehoord.

Wat ik feitelijk wil zeggen is vooral, geef de moed niet op. Ook voor jou is er nog steeds een plekje waar je je zogenoemde 'ei' kwijt kan.

Ik zie het zo. Werkgevers zijn ongelooflijk dom als ze hun ervaren en gedreven krachten eruit werken en vervangen door jongere goedkopere krachten. Natuurlijk heb je een mix nodig op de werkvloer, maar wat er tegenwoordig wordt geproduceerd heeft zijn oorsprong in het verleden. De werkgever denkt vaak dat door de digitalisering en jongere goedkopere medewerkers alles kan worden opgelost en er flink bezuinigd kan worden. Enkele jaren later komt men erachter dat men veel te veel werk op zijn/haar bordje heeft genomen en trekt weer enkele tijdelijke krachten aan totdat het geld weer op is en men weer terug is bij af.
Alles heeft te maken met het korte termijn denken en tijdelijk gewin. Veel organisaties hebben er spijt van dat ze hun oudere krachten eruit gewerkt hebben al zullen ze dat natuurlijk nooit toegeven.

Het klopt volkomen met wat jij zegt.
Niet mijn ervaring maar mijn leeftijd is bij de werkgevers van belang. Omdat de meeste werkgevers meer waarde hechten aan aandeelhouderswaarde dan aan kwaliteit.
Ook ik zit niet stil.
Via mijn golfclub heb ik een netwerk en zorg ik door commissiewerk dat ik mij toch ook nog nuttig maak.
Ik kom ook op die manier niet in een sociaal isolement en blijf ook werkritme onderhouden.
Want vrijwilligerswerk is vrijwillig maar niet vrijblijvend.

Bij deze reageer ik eerst op deel 1,voor een verbeter punt.
Bijna 65 (2016) en na ruim 43 werkjaren bedrijf failliet.
Aanmelden en verrekenen loon ging perfect bij UWV.
Maar dan cv op werk.nl maken, wat naar tegenwoordige maatstaaf niet echt opvallend was.
Het werd een opsomming van gegevens en saai.
Na 3 mnd kon ik bij het Uwv een workshop cv maken volgen en er ging een wereld voor mij open ,zoveel beter met een nieuw cv.
Zo jammer dat ik een aantal maanden met het eerste cv heb gesolliciteerd.
Volgens mij is dat de meest kansrijke periode .
Tip laat oudere werkloze, met geen ervaring, een opvallend en binnen een maand een goed cv maken.

Deel 2 over 4 mnd AOW /pensioen en toch wil ik nog een tijdelijke part-time baan om te bewijzen dat leeftijd niet uitmaakt.

Ik kies voor optie 1. Waarom? Omdat ik het zonde van mijn energie vind om die te steken in een min of meer onmogelijke zaak, namelijk werk vinden op een leeftijd (64,5 jaar), waarbij ik zeker weet dat geen werkgever meer zit te wachten op iemand die in december 2019 met pensioen gaat. Ik ben officieel werkloos sinds 1-8-2017. Reden: de interim manager wilde mijn ziekmelding niet serieus nemen en heeft er voor gezorgd dat ik per direct kon vertrekken, dat heet netjes: "vrijgesteld zijn van werk" m.i.v. 5-1-2017. Wat mij vooral verbaasd heeft, is dat er niemand binnen de organisatie iets gezegd heeft over deze handelwijze van ontslag. Ik heb 18 jaar naar volle tevredenheid gewerkt bij deze werkgever en ineens komt er een interim manager die kennelijk gewoon de macht heeft om te doen wat hij wil. Gelukkig had ik een zeer goede advocaat, waardoor ik het financieel goed kan gaan redden tot aan mijn pensioen. Daarbij heb ik de afgelopen jaren mijn bijdrage geleverd aan de maatschappij, ook door middel van vrijwilligerswerk en zie ik ook geen enkele reden waarom ik me zou moeten schamen of terugtrekken uit de maatschappij. Neem daarbij het feit dat ik door een aantal fysieke beperkingen niet alles meer kan doen en dan zal duidelijk zijn dat investeren in het zoeken naar werk voor mij zinloos is. Dus ik voldoe braaf aan de wettelijke regels, want die kan ik alleen niet veranderen en geniet intussen van mijn leven. Boos of verdrietig gaan zitten zijn, heeft in mijn geval geen zin. Om onder de mensen te blijven doe ik nu vrijwilligerswerk waar ik energie van krijg en wat bij mij past. Daarnaast heb ik de nodige hobby's waar ik me mee vermaak. Ik heb het geluk dat ik al bijna met pensioen mag, maar ik moet wel tot en met de laatste periode van 4 weken sollicitatie activiteiten blijven doen!! Raar maar waar. Gelukkig trof ik afgelopen week een medewerker van het UWV die begrip had voor mijn situatie, maar zo'n gesprek is in feite alleen maar tijdverspilling, het is hooguit werkverschaffing voor de UWV medewerker. We zitten allebei braaf onze plicht te doen, maar het levert uiteindelijk niets op. Wat mij betreft mag het UWV zijn energie steken in de mensen die nog lang moeten werken en het risico lopen in de bijstand te komen. Ik wens iedereen die in deze situatie zit veel wijsheid en kracht toe, want die kun je in dit soort situaties hard nodig hebben. Wel een dringend advies: stop met je schamen of je minderwaardig te voelen, dat is echt verspilde energie.

Nog een aanvulling op mijn antwoord...las laatst in de krant dat de overheid nu graag van de leeftijdsdiscriminatie af wil omdat men alleen jongeren wilt aannemen.

Punt 1... je moet solliciteren anders wordt je gekort rn terrcht ook denk ik......punt 2 er zijn bijna een miljoen werklozen en haast net zoveel vacatures. Je kan doen wat je wil natuurlijk..maar te veel verschillende dingen doen is ook weer niet goed en een reden om je af te wijzen, dan zegt men dat je niet weet wat je wil.
Mijn ww stopt binnenkort. Ik heb bij de gemeente een aantal maal op een perfeckt passende baan gesolliciteerd. Ben 50+ maar zelfs de voordelen zoals lagere sociale lasten en 3 jaar 7000 euro zorgden er niet voor dat de baan naar mij ging. Ik mag straks wel participatie baantjes gaan opvullen? Maximaal ern half jaar natuurlijk en dan 3 maanden weer wat anders.. want ja..anders moet men je voor vast aannemen.

Rob, wat een super idee om bij de gemeenteraadsverkiezing mee te doen! En: In welke gemeente? Ik zou op je kunnen stemmen. Ik ben ook overtuigt dat wij ouderen werkzoekenden totaal onder gerepresenteerd zijn. Jou actie noodzakelijk! Zet hem op, dankjewel, sterkte en succes!

In de politiek is er nog altijd een schrijnend gebrek aan aandacht voor het groeiende gat tussen einde WW en AOW/pensioen, waardoor steeds meer oudere werklozen voor jaren in de bijstand terechtkomen. Dat betekent toenemende armoede onder grote groepen ouderen, ook nu het zo "goed" gaat met de economie. Het schrijnende is dat dit vaak ook nog gebeurt nadat wij tientallen jaren hebben gewerkt, vaak al die tijd fulltime. Naarmate de AOW-pensioengerechtigde leeftijd steeds verder opschuift, wordt dit probleem steeds groter. Ook de middenstand is niet gebaat bij die koopkrachtvermindering. Niet alleen van de politiek, maar ook van de vakbeweging hoor ik veel te weinig over deze ontwikkeling.

Het zou goed zijn als de overheid laat zien dat ze mensen aannemen van alle leeftijden en dat dit ook een afspiegeling is van de leeftijd verdeling binnen de bevolkingsopbouw.
Een maandelijkse rapportage is overtuigend om aan te tonen dat er niet aan leeftijdsdiscriminatie wordt gedaan waar het nu wel de schijn van heeft.

Rob, Volgens mij heb jij voldoende "vechtlust" en power om gewoon door te gaan om een baan te vinden, chapeau! Wat jij schrijft ook voor mij heel herkenbaar en als ik politici hoor of zie, mensen die het hebben over verhoging van de koopkracht, dat het economisch zo goed gaat in Nederland, dan krijg ik een kramp in mijn maag! Dat soort blabla kan ik bijna niet meer horen, mijn inkomen wordt alleen maar minder, kosten levensonderhoud gaan echter wel omhoog! Ben bijna 63 jaar en sedert mei 2016 voor de 2e keer in mijn leven werkzoekend. Ik solliciteer heel veel en word, gelukkig, ook regelmatig uitgenodigd voor een gesprek, dat is heel positief en geeft mij moed. Maar ik krijg vervolgens dan toch een afwijzing! Komt altijd een beetje op hetzelfde neer; je past toch niet goed in het team, de andere kandidaat had meer.....Dan is het zo moeilijk positief te blijven, de knop weer om te zetten en weer opnieuw te solliciteren. En toch doe ik het, ik wil en moet gewoon nog ruim vier jaar werken, dankzij die verhoging van de pensioenleeftijd! Ben ook gestart als zelfstandige, levert wat extra inkomen op, maar ook als zelfstandige heel moeilijk een nieuwe opdracht te verwerven. Werkgevers hebben het gewoon niet zo op de oudere werknemer terwijl zij toch een mooie tegemoetkoming in de loonkosten ontvangen van de overheid. Ach ja, komende week, nieuwe vacatures, nieuwe kansen! Ik grijp elke kans!! Goeds en succes gewenst!

Tja, daarmee is alles al gezegd!
Maar zal de politiek nou zo dom zijn dat ze dat al niet wisten?
Het draait allemaal om geld, en dan ik is zo "oude" WERKZOEKENDE totaal niet interessant!

Beste oude collega's, sterkte en wijsheid voor de komende tijd.

Mvg
Bram (ik ben 57 en inmiddels 24 maanden werkzoekend)

Ik ben 60 jaar en sinds kort werkeloos. Omdat ik nogal atypisch ben opgeleid, ben ik erg zoekende. Naast alle gerichte sollicitatie aktiviteiten wil ik ook echt iets DOEN,
vandaar dat ik me op 2 plekken heb aangemeld voor vrijwilligerswerk.
Tot mijn verbijstering werd deelname aan een adviesraad bij de gemeente afgewezen. Dit is geen geregistreerde instelling met algemeen nut en heeft ook nog een winstdoelstelling ( volgens afwijzing!)
Ga ervoor Rob! Er is nog een hoop werk aan de UWV winkel.

Helemaal mee eens. Goed bezig Rob!

Ook ik raakte in december 2016 wegens "boventalligheid"mijn baan in het restaurant van een zorginstelling na 16 jaar harde arbeid kwijt. Ik was toen bijna 60 en ik moest een cursus volgen bij het UWV "succesvol naar werk", nou ,zo succesvol was het niet, ik vond de cursus kleinerend en voelde mij af en toe net een klein kind. Alsof je niet weet als 60 jarige hoe je moet solliciteren en proberen weer aan het werk te komen. En dan ook nog voor de volle groep een sollicitatie gesprek moeten voeren met een "fictieve"werkgever en horen wat je fout deed!! Het schaamrood stond soms op mijn kaken.
En dan iedere maand 4 sollicitaties ,af en toe weet je niet meer waar je nog op moet solliciteren ,ik krijg amper antwoord. Maar gelukkig had mijn man nog werk en dat was mijn vangnet voor als in oktober 2019 mijn uitkering gaat stoppen. Dan ben ik 62,5 en moet het tot ruim 67 jaar zonder geld zien te redden. En toen kwam de grote klapper in 2017, mijn man zit in de uitvaartbranche en heeft daar behoorlijk zijn lichaam mee gesloopt door het zware tillen enz. daarom mocht hij 10 jaar geleden op kantoor werkzaamheden gaan verrichten na de nodige cursussen en trainingen. Naar volle tevredenheid was hij coördinator en de werknemers waren erg blij met hem. Tot zijn rug hem echt parten ging spelen en hij half 2017 een operatie aan zijn rug moest ondergaan, nou, na 30 jaar zeer trouwe dienst, zocht zijn baas een stok om hem te slaan ,deze werkgever heeft hem een aantal jaar geleden overgenomen van een andere werkgever maar onder de zelfde voorwaarden, en die viel duurder uit dan het personeel dat daar al in dienst was ,dus hij wilde van mijn man af zo bleek. En dat gooide hij op mijn mans rug, hij kan zijn werk niet meer doen zoals de werkgever wil, vindt hij!! Maar de arbeidsdeskundigen zijn van mening dat mijn mans huidige baan passend is en dat gewoon mag uitvoeren. En mijn man vindt dat ook!! Maar de werkgever houdt voet bij stuk en mijn man mag niet meer terugkomen. Het UWV gaat niet tegen de werkgever in, als die zegt dat het zo is dan is het zo!!!
Zo komt het dat mijn man nu al bijna een jaar thuis zit en volgend jaar waarschijnlijk ook in de ww terecht komt. Hij is dan 64,5 jaar.
Wie gaat hem dan nog aannemen??? Dus onze onbezorgde oude dag is totaal verdwenen......wij weten niet hoe de toekomst er voor ons uit zal komen te zien.
Ikzelf ben van dit alles zo van het pad dat ik voorlopig even niet hoef te solliciteren van het UWV ,het geeft mij teveel druk en onrust in mijn hoofd omdat het ook gewoon zinloos is en verspilde moeite.
Tja, wij weten even niet hoe het verder moet!!

Rob, en en alle andere teleurgestelden, welkom in het ‘fantastische land´ van dhr. Rutte. NL heeft angelsaksische kapitalisme omarmd als het ware geloof en daarom is ons sociale stelsel vervallen tot ‘ieder voor zich…en van het kastje naar…’. Niemand gaat iets aan jullie situatie doen, gezellige praatgroepjes, empatische coaches die jullie geld uit de zak kloppen, blogjes bij het UWV, koffie drinken met Tof, John de Wolf die ‘blaft maar niet bijt’, het helpt allemaal niks. De politiek, het UWV, vergeet het maar. In plaats dat men probeert vraag en aanbod bij elkaar te brengen, een opleiding met werk/stage bij een bedrijf organiseert, worden jullie binnenkort weer zoet gehouden met een douceurtje van 2,100 euro waarmee jullie ergens een cursusje solliciteren kunnen doen. Goed voor de omzet van het coaching-circuit. Het UWV is een door de politiek uitgeklede organisatie met beeldscherm-ambtenaren van het type ‘computer says no’. De politiek is niet geïnteresseerd in jullie, jullie zijn immers makke schapen die toch niet in actie komen. Pas als jullie deze harde werkelijkheid kunnen accepteren is een oplossing zichtbaar.

Ouderen in de leeftijd tussen 50 en 70 jaar maken meer dan 25% van de bevolking uit. Jullie zijn een macht van betekenis, maar beseffen het niet. Voor bedrijven zijn jullie een belangrijke doelgroep, jullie zijn fitte, avontuurlijke vijftigers met spaargeld, als jullie interesse tonen in hun producten. Diezelfde bedrijven zijn te beroerd om jullie sollicitatie te beantwoorden, en vinden jullie te oud en opgebrand om in dienst te nemen! Als jullie deze situatie willen veranderen dan moeten jullie het bedrijfsleven een koekje van eigen deeg geven. Jullie kunnen de krachten bundelen en een kopersstaking organiseren. Roep uit volle kracht dat je de komende 6 maanden geen duurzame consumptiegoederen meer in NL zult kopen. Jullie laten de nieuwe auto, het bankstel en de flatscreen mooi in de etalage staan. Ouderen in de grensregio gaan nog een stapje verder en kopen zoveel mogelijk in B en D. Als maar de helft meedoet dan is dat meer dan 10% van de bevolking. Een grote groep werkende ouderen zal solidair zijn met jullie, denk maar aan het akkefietje met de wet van Hillen en andere ongenoegens. Afgezien van een geweldig PR moment geef ik jullie de garantie dat werkgeversorganisaties moord en brand gaan schreeuwen op de stoep van Rutte. Binnen een maand ligt er een actieplan om ouderen aan het werk te krijgen en de welvaart eerlijker te verdelen. Let wel: jullie vragen niet om geld, slechts een gelijke behandeling op de arbeidsmarkt, heel bescheiden dus. By the way, ik ben 60 en 30 maanden werkloos.

Alles wat jij schrijft is herkenbaar Rob. Leuk dat je mee gaat doen met de Gemeenteraadsverkiezingen. Wordt je WW-uitkering dan gekort omdat je mogelijk niet voor de volle 100% beschikbaar bent voor werk?
De kans dat ik met mijn 62 jaar weer aan de slag kom, is niet groot. Ik wil daar echter niet verdrietig of depressief van worden, het is niet anders.
Zelf ben ik binnen mijn Gemeente nu vaker en ook overdag, beschikbaar als buurtbemiddelaar. De sportschool bezoek ik meerdere keren per week zodat ik wel onder de mensen blijf. En dat ik mijn kleinkinderen nu vaker kan zien is een positief puntje in mijn arbeidsloze situatie!

Mee eens: optie 2 vind ik ook beter dan optie 1. En wat een goed idee om de lokale politiek in te gaan! Is het een idee om het thema: ZIN en ONZIN van sollicitatieplicht voor 60 plussers bijvoorbeeld onder de aandacht te brengen?

Goed artikel Rob! De situatue is iid absurd te noemen. Top dat je je inzet om deze problematiek aan de kaak te Stellen. De politiek en bedrijven moeten gaan inzien dat dit niet langer vol te houden is. Groeten Roland Stolk

Je bent goed bezig Rob

Ik ben nu als 60 jarige 3 maanden onderweg en herken duidelijk de problemen bij het vinden van een baan. Op dit moment 24 sollicitatie verstuurd waarvan er nog 4 onderhanden zijn.De afwijzingen zijn veelal erg doorzichtig en verbergen de echte reden. Bij reactie daarop volgt soms een respons die ook om de hete brei heen draait.
Bijzonder is dat bij een open sollicitatie, de werkgever geeft op zijn site aan vooral een open sollicitatie te sturen, krijg je soms al heel snel de melding dat er geen vacature is voor mijn opleiding ervaring etc. DIT WIST IK AL, beetje vreemd dus als je wel oproept tot het open solliciteren. Een beetje gezond bedrijf kan ook een extra FTE creëren toch? Zo niet, waarom dan oproepen voor een open sollicitatie?

Meest opvallend was een vacature melding van UWV via Radio Drenthe op een vrijdag. Weekend de sollicitatie verstuurd. Voor mij een passende baan gezien mijn kennis en werkervaring en dus een mooie kans. Helaas, maandag al de afwijzing dat er veel reacties waren en ik niet paste in het profiel!! Daar krijg ik rare kriebels van en vraag mij ook af wat de echte reden is. Op zijn minst had "mijn UWV" mij toch kunnen uitnodigen voor een kort gesprek voordat je wordt aangedragen als kandidaat bij de werkgever?
Of een afwijzing op 4 punten waaronder dat er soms schrijffouten in de brief zijn gevonden. Na over en weer communicatie krijg je epistels terug met verschillende schrijf- en stijlfouten van de HR manager.

Tot slot: in de 70er jaren metaal/werktuigbouw studie gedaan, 80er jaren installatietechniek, daarna bijna 30 jaar met kostuum en stropdas commerciële functies binnen- buitenland bekleed en dan krijg je tips voor een baan als Lasser, Bankwerker etc. We gaan gewoon door met solliciteren en toch maar eens verdiepen in een eigen bedrijf. Er zijn nog ruim 7 jaren te gaan en ik zit vol energie om aan de slag te gaan!

Zo herkenbaar dit Rob. Zit sinds november 2016 zonder baan. Ben echter nog nooit door een werkgever uitgenodigd voor een gesprek na sollicitatie. Ik voldoe aan alles, maar er zijn zoveel sollicitanten dat de keus niet op u is gevallen. Wij wensen u bla bla bla.

Semesters gevolgd bij het UWV zoals solliciteer je wel goed, hoe ziet je CV eruit. Je gaat echt aan jezelf twijfelen of je dat wel goed hebt gedaan, maar die waren dik in orde.

Ook al wijzen, volgens het UWV en ander instanties, de cijfers uit dat het aantal werklozen van boven de 50 terugloopt, zit er bij mij en mij mij vele anderen geen schot in.

Maar ik blijf stug door solliciteren en sta op de baricade, ook al is het vaak tegen beter weten in helaas.

Beste Rob,
Ik ben bijna 58jaar en 4 maanden werkeloos, ik krijg nu mijn eerst dip door de uitzichtloosheid op een nieuwe baan. Ik merk ook dat de rusteloosheid wat begint af te nemen, en dat je je zelf weer toe moet zetten het van een andere kant gaan proberen om werk te vinden. Netwerken om vooraan erbij te zijn, als er een baan vrij komt of ontstaat .Daar moet je bij kunnen zijn, en niet als er al zoveel mensen het opzij hebben geschoven. Ik zie op deze sites steeds de zelfde vacatures staan, die daar vast op blijven staan. En als je er op schrijft hoor je niets. Ook worden vacatures veel mooier beschreven als ze zijn . Ik heb dit zelf ervaren en het uitzendbureau hier over beticht dat dit niet kan. Ze hebben deze vacature nu ook weg gehaald.
Het kost een iedereen veel tijd en geld en het levert niets op.
Alleen netwerken is niet zo gemakkelijk als het lijkt, het kost veel tijd en energie, Je moet het ook in je hebben, niet iedereen is van nature een netwerker. Daar kan je soms wel wat hulp bij gebruiken, van mensen die op dit vlak veel ervaring hebben . Hoe ga je te werk en hoe krijg je mensen zover dat iets voor je willen doen zonder dat ze het iets opleverd behalve een goed gevoel. Ik ben hier nu mee aan de slag gegaan en ik moet zeggen dat ik er soms van sta te kijken hoeveel er voor je word gedaan als je het op de goede manier vraagt of benaderd.
Ik hoop dat dit wel iets op gaat leveren.
Met vriendelijke groet Joop

Er is zo veel vraag in de zorg maar ik heb op alle BBL opleidingen gesolliciteerd maar ze zeggen waar wilt u nog aan beginnen. Er wordt zo veel op leeftijd gedisrimineerd. Ik kan er zo boos om worden en waarom zit u zo lang thuis. Ik wil een baan ben gemotiveerd en kan alles nog.

De blog en veel reacties zijn zeer herkenbaar. Ik ben 60 en sinds een klein half jaar werkloos. Toen ik mijn baan kwijtraakte was ik vol vertrouwen dat ik in een mum van tijd nieuw werk zou vinden. Ik heb uitstekende opleidingen, een mooie loopbaan en een groot netwerk. Maar dat viel lelijk tegen. Ik ben inmiddels meer dan 50 sollicitaties (en een aantal netwerkgesprekken) verder, maar ondanks dat ik naadloos in het profiel van de vacature pas, is het antwoord telkens dat de voorkeur wordt gegeven aan kandidaten die beter aansluiten bij het gevraagde profiel. Telkens weer een knauw, zo’n afwijzing. In de webinar voor 50-plussers zeggen ze dat je erin moet blijven geloven. Dat snap ik, maar hoe lang hou je dat vol? Ik heb mijn huis verkocht, want ik kon de hypotheek niet meer opbrengen. Ik solliciteer alllang op banen onder mijn oude niveau. Maar zonder resultaat. Leeftijd laat zich niet verlagen. Ik ben nu wel zo ongeveer aan het eind van mijn Latijn met al die hopeloze en nutteloze sollicitaties. Ik zou erin willen blijven geloven, maar ik voel alle energie en het vertrouwen wegvloeien. (Zelf)vertrouwen en energie die ik graag, als het dan niet meer voor een betaalde baan mag zijn, graag voor vrijwilligerswerk wil inzetten. Maar je moet beschikbaar zijn voor betaald werk. Ik word hier echt sch...ziek van. Ik weet dat het UWV de wet moet uitvoeren, maar het UWV mag toch wel vanuit de praktijk tegen de politiek zeggen dat hier iets heel erg fout gaat? Willen jullie dat asjeblieft doen, UWV?

Helemaal mee eens.

Een prima initiatief om de politiek in te gaan, bezig blijven, contacten en netwerk. Maar hoe gaat het financieel? Voor alleenstaanden is het niet te haalbaar om tot het opgebouwde (goede) pensioen te 'overleven'. En in bijvoorbeeld je huis te kunnen blijven wonen?

Ook ik ben in de situatie terechtgekomen als 60-jarige inmiddels ruim een half jaar mijn inkomen bij het UWV te moeten halen.
Hoe moeilijk het is om weer aan het werk te raken hoef ik niet te vertellen, dat zal iedereen beamen. Als er dan nog een aantal bijkomende bijzonderheden zijn die het nóg lastiger maken wordt het wel héél ingewikkeld om positief te zijn over een mogelijk werkzame toekomst. Ik heb bijna 35 jaar parttime, 20 uur per week, op MBO niveau gewerkt. Met een ww-uitkering, waar ik nog een toeslag bij krijg omdat ik anders onder het sociaal minimum zit, zie ik nu niet hoe ik op een lager niveau zou moeten solliciteren. Het salaris wat ik voorheen ontving was geen vetpot, maar ik kon me er mee redden.
Eerlijk gezegd ben ik er wel een beetje klaar mee, dat gedoe van voldoen aan mijn sollicitatieverplichtingen, maar de schoorsteen moet wel blijven roken en mijn lichaam vraagt iedere dag om voedsel, dus ik blijf toch maar braaf daarmee doorgaan......
Ik wilde het gewoon even kwijt!

Ik was 63 toen ik wegbezuinigd werd in de zorg. Ruim 30 jaar voor 100% inzetten. Niet meer nodig? De cliënten die ik thuis opzocht kregen minder aandacht ("voor de cliënten verandert er niets"ik hoor het de directeur van aafje nog zeggen). Serieus pakte ik het solliciteren aan, bijna elke dag begon met zo'n 2 uur diverse vacature banken door spitten en reageren. Het werden de drie zwaarste jaren van mijn (bijna) 50 jarige werkzame leven. Gelukkig werd ik in dit laatste jaar opa van een heerlijk kleinkind, dat gaf gigantische veel vreugd tussen alle teleurstellingen door. Het doet je namelijk echt veel steeds weer te moeten lezen "u past niet volledig in het profiel, we hebben helaas voor u anderen gevonden die beter binnen onze doelstelling passen, etc."
Nu nog 8 weken te gaan tot mijn pensioen (2 sollicitatie periodes) denk ik, wat een onzin eigenlijk. Voor mij maakt het niet meer uit maar is het nu echt onbespreekbaar om bijvoorbeeld voor de laatste 6 maanden de sollicitatieplicht te schrappen.

Ik ben 58 jaar en kostwinner. Mijn man is 62 jaar al heel lang werkloos en daar doet het UWV niets voor. Misschien heeft iemand nog tips tegen moedeloos heid.
Soms schaam ik me voor de situatie, soms maakt het me boos, begrip is er maar weinig heb ik gemerkt. En toch wil ik me niet laten kisten. Je komt zo schaak mat te staan, en dat is niet goed voor de gezondheid.
De barricades op dat zou ik heel graag willen, want het is een hele ontmoetingen de situatie. Het hoort de aandacht van de politiek te krijgen. Ik zou willen weten hoe ik dat zou moeten doen. Vooralsnog is het me niet gelukt.

Aandacht vragen is natuurlijk wel aardig, maar levert geen match op. Die nieuwe job vinden is gewoon keihard werken. 4 keer per maand solliciteren is toch gewoon een lachertje: wat dacht je van 4 keer per week? Als 50-plusser heb ik al voor de derde keer een nieuwe baan gevonden (niet helemaal het plan, maar het laatste bedrijf waar ik werkte ging failliet). Als prille vijftiger werd ik een op de vijf sollicitaties uitgenodigd voor een gesprek, toen ik 57 was werd dat een op de vijftien keer. Ik ben nog steeds 50-plusser, maar nu plus 10, dat maakt je 60-plusser en dan wordt je nog maar een keer op de veertig á vijftig keer uitgenodigd. Hoezo vrijwilligerswerk: daar heb je als sollicitant helemaal geen tijd voor. Ook het verplichte nummertje solliciteren onder je nivo is een absolute tijdsverspilling, de aansluiting zit op het nivo waar je goed in bent, je eigen nivo dus!

Graag wil ik een reactie plaatsen op de blog van Rob Ros idd wat hij schrijft over het UWV klopt idd krijg je steeds iemand anders aan de telefoon. Ik vraag daarom naar een adviseur werk die kan in je dossier , vervolgens kun je bij een nieuw telefoongesprek vragen naar dezelfde adviseur werk dan is het feit dat je steeds iemand anders krijgt opgelosst.
Ik heb sinds september 2016 een ww uitkering en in april 2017 vond ik een baan op 0 uren basis,waar ik uiteraard blij mee was(ik ben geen hoofdkostwinner overigens)inmiddels is het februari 2018 en heb sinds 1 februari een contract voor 6 uur gekregen per week.
Dus ik ben best blij heb nog een uitkering tot sept. 2019

Na 2 jaar in de WW herken ik veel van wat Rob Ros hier zegt.
Ben je boven de 50 dan kom je niet meer aan de bak. Solliciteer je op een lager niveau dan ben je inderdaad 'overgekwalificeerd' (ik denk eerder dat het met de leeftijd te maken heeft).
Het is voor werkgevers veel interessanter om goedkope jongeren aan te nemen die nog te kneden zijn. Dat wij 50-plussers graag willen werken, loyaal zijn aan de werkgever en veel (levens-)ervaring hebben is blijkbaar iets wat werkgevers niet willen zien. Die zien vooral de hoge kosten.
Hier ligt een taak voor het parlement!! Maak het voor werkgevers aantrekkelijk om ouderen aan te nemen. Dit kan bijvoorbeeld door lagere sociale premies voor werkgevers als zij een oudere aannemen, bijdrage in pensioen door het Rijk en vooral; laat 50-plussers ( of vanaf 57,5 bijv.) niet in de bijstand eindigen maar laat hen tot aan het pensioen in de WW. Wij willen werken, niet in de bijstand! Parlement, denk mee!!
Ook het UWV kan meer doen. In deze 2 jaar heb ik een cursus 'solliciteren voor 50-plussers' gehad en heeft het UWV mij 1 keer uitgenodigd voor een sollicitatie voor een opleiding als Data Protection Officer en heb ik een kleine bijdrage gehad voor een opleiding Dat was het. Er is weinig initiatief vanuit het UWV!
Het enige wat ik kan doen is cursussen volgen en blijven solliciteren en hopen dat er op tijd een baan is zodat ik dan niet de bijstand in hoef.

Blog

Deze pagina delen of printen

Deel artikel: Deel deze pagina op LinkedIn Deel deze pagina via twitter Deel deze pagina op Facebook

Werkblad

Inspiratie en tips voor werk zoeken en vinden